Wednesday, October 20, 2010

நட்பு (நண்பேன்டா)

தேசமே!
நெஞ்சம் கொள்ளும்
தன்னலம் இல்லாத 
நட்பினில்!
சுவாசமும் விசுவாசம்
கொள்ளும்
சுயநலம் இல்லாத
நட்பினில்!


ஆண்பாலும்
பெண்பாலும்
அசைகின்ற 
அழகான பசுமை
ஆம்!
 ஏழ்மையும் சற்றே
 நிமிர்ந்து நிற்கும்
செழுமையும்
ஒய்யாரமாய்
ஓடிவரும்

செங்கனி சுவையோ
இதன் வரவு...
செங்குறுதி உணர்வோ
இதன் உறவு...

பேசுகிறபோது
மலர்கிறது....
பிரிகின்றபோது
தொடர்கிறது....
மொத்தத்தில்
மணமேடை முதல்
மயானம் வரை!

மதம் ஓர் தடையில்லை
இனம் ஓர் இடையூரில்லை
அது தன்மானம் தந்து 
துயர் நீக்கும் நின்று
வயதே ஆனாலும் 
வரவேற்கும் வந்து...
நட்பு:
       ஒரு வளர்பிறைபோல் வளரும்
        வானிருக்கும் வரை...
        உயிருடன் வாழும்
        உலகிருக்கும் வரை...

என்றும் நட்புடன்...
 உங்கள்.மாணவன்